Tokom proteklih 125 godina, mnoge studije su dokumentovale da redosled rođenja dece uzrokuje značajne razlike u njihovim ličnostima. Na primer , jedna studija ukazuje na to da dok roditelji podstiču svoju prvorođenu decu da budu ambiciozni i da jure prestižne karijere, kao što su doktor ili advokat, isti ti roditelji mnogo su opušteniji kada je reč o njihovoj mlađoj deci. Drugačija očekivanja roditelja mogu da utiču na formiranje ličnosti njihove mlađe dece.

Od prvih 23 astronauta koji su se otisnuli u svemir, 21 su bili najstarija deca ili jedinci. 2007. godine sprovedeno je istraživanje koje je ispitivalo direktore velikih firmi u SAD i pokazalo se da su 43% bili prvorođena deca, 33% su bili srednja deca, a 23% najmlađa.

Jedno istraživanje koje je uključivalo 67 prvorođenih i 99 srednje i najmlađe dece utvrdilo je da, u globalu, kod dece koja nisu prvenci postoji veća verovatnoća da će se baviti opasnim sportovima nego kod prvorođene dece i jedinaca . Sportovi koji se ovde smatraju opasnim su sportovi kao što je džudo, fudbal, Lakros, skajdajving, ski skokovi, i trke motorima. Ovo odražava teoriju da, generalno, roditelji su više zabrinuti oko aktivnosti jedinca, dok su roditelji koji imaju više dece dosta opušteniji.
Anketa koja je ispitivala 76 parova braće i sestara visoko školskog uzrasta u pogledu njihovih različitih aspekata ličnosti utvrdila je da mlađa braća i sestre ocenjuju sebe kao sentimentalne i sklone praštanju više nego njihovi stariji braća i sestre .
Isto istraživanje otkrilo je još i da starija braća i sestre smatraju da imaju tendenciju ka perfekcionizmu.
U jednom istraživanju koje se bavilo međusobnim odnosima između braće i sestara, pokazalo se da mlađa braća i sestre kao mentore imaju stariju braću i sestre, osećaju potrebu da budu takmičarski nastrojeni, i imaju više samopouzdanja u prevazilaženju preprek nego oni, jer su ih gledali kako se suočavaju sa tim istim izazovima.