Limfom je zajednički naziv za veliku grupu kancera krvi koji zahvataju bele krvne ćelije – limfocite.

Do sada je otkriveno više od 70 ovakvih vrsta raka, orijentaciono podeljenih na četiri grupe.

Zdravi limfociti predstavljaju veoma važnu komponentu imunog sistema. Oni  pomažu telu da se bori protiv bolesti uzrokovanih invazivnim mikroorganizmima, kao što su virusi, gljivice i bakterije.

Limfociti su kategorizovani kao veliki i mali, a daljom podelom dele se na podkategorije, prema pojedinim funkcijama i aktivnostima.

Veliki limfociti uključuju „prirodne ćelije ubice“, dok mali limfociti uključuju T i B ćelije.

terapija zračenjem daje dobre rezultate u lečenju limfoma

 

Upozoravajući znaci postojanja lomfoma:

Simptomi limfoma uključuju oticanje zahvaćenih limfnih čvorova, sa ili bez osetljivosti na dodir i sa mogućom pojavom povišene telesne temperature, iznenadnog gubitka telesne težine, noćnim znojenjem, drhtavicom, svrabom i padom životne energije.

Iako se ovi simptomi vezuju za veliki broj oboljenja, veoma je važno da lekar isključi mogućnost pojave limfoma, ukoliko se ovi  simptomi često pojavljuju.

Tipovi limfoma

Hočkinov limfom ( HL ) je jedan od najčešće izlečivih tumora u čitavom organizmu. Ovaj tumor deli mnoge sličnosti sa ne-Hočkinovim limfomom. Međutim, ovaj tumor se prostire organizovanije i karakterišu ga abnormalne  ćelije koje se nazivaju Rid-Sternbergove ćelije (RS ćelije).

Non  Hočkin limfom ( NHL ) obuhvata više oboljenja koja su međusobno povezana. Različitost zahvaćenih sistema određuje i različitost formi limfoma.

Danas,većina tumora se okvirno karakteriše prema tipu limfnih ćelija – T ćelije, B ćelije ili ćelije prirodne ubice.

Limfomi se mogu klasifikovati prema brzini rasta, kao agresivni ( brzo rastući ) i sporo rastući.

U zavisnosti od vrste simptoma koji se manifestuju pojavom limfoma, dalja kategorizacija obuhvata limfome koji se šire na određeni organ ili drugi deo tela i limfome koji se šire na slezinu.

Prognoza lečenja limfoma

Prognoza za mnoge oblike limfoma je dobra, ali je zavisna  od brze i tačne dijagnoze, koju treba da prati odgovarajući tretman.

Dijagnoza se upotpunjuje biopsijom i identifikacijom kancerskih ćelija mikroskopskim ispitivanjem, kao i drugim diferencijalnim tehnikama prepoznavanja ćelija kancera.

Lečenje može obuhvatati hemoterapiju ili zračenje, nekada oboje istovremeno, transplantaciju koštane srži ili matičnih ćelija i/ili imunoterapiju.